Τετάρτη 24 Απριλίου 2013

Ελλάς, ο παράδεισος του ορειβατικού σκι.



Τα βουνά της Ελλάδας είναι ένας ιδανικός προορισμός για ορειβατικό σκι. Όσο εξωτικές μπορεί να είναι οι καλοκαιρινές διακοπές στη χώρα μας άλλο τόσο και περισσότερο εξωτικό είναι το να περπατάς με τα ορειβατικά σκι απολαμβάνοντας το ζεστό ήλιο, χαζεύοντας τη θάλασσα και στο τέλος της μέρας σου να τρως ψαράκι ακούγοντας το κύμα. Το φοβερό είναι πως δεν υπάρχουν ένα και δύο βουνά όπου η παραπάνω φράση μπορεί να γίνει πράξη αλλά περισσότεροι από 10 διαφορετικοί προορισμοί.

Τα χιονοδρομικά κέντρα είναι απαραίτητα, χωρίς αυτά δε θα βελτιωνόμασταν, δε θα μαθαίναμε να κατεβαίνουνε με ασφάλεια απότομες και μη πλαγιές. Όταν όμως έρθει η ώρα όπου θα θέλουμε να κατέβουμε εκείνη την πλαγιά που βλέπουμε χρόνια τώρα τι θα κάνουμε που δεν υπάρχει lift να μας ανεβάσει? Θα πάρουμε τον ανήφορο και τα σκι στην πλάτη ή σα γνήσιοι Έλληνες θα ευχηθούμε μια μέρα να μπει εκεί απέναντι ένα καρεκλάκι κι ύστερα θα κατηφορίσουμε μέχρι το σαλέ να ξοδέψουμε μια περιουσία για ένα καφέ.. Τώρα ο μέσος σκιέρ που συμφωνεί με όλα αυτά αλλά δεν έχει ιδέα για το αντικείμενο μπορεί να απευθυνθεί στις σχολές ορειβατικού σκι ή στους Έλληνες οδηγούς βουνού* απ' όπου μπορεί να μάθει και να κάνει τα πάντα, με κόστος πολύ χαμηλότερο από όσα χρήματα θα ήθελε για ένα σκ κάνοντας σκι σε χιονοδρομικό.
Ένας άλλος τρόπος γνωριμίας με το άθλημα είναι οι "άτυπες" συναντήσεις ορειβατικού σκι όπου φέτος πραγματοποιήθηκαν με πολύ μεγάλη συμμετοχή. Αξιόλογες διοργανώσεις που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να έχουν την υποστήριξη συλλόγων, ομοσπονδίας και όχι την αποχή τους.
Στο άλλο άκρο υπάρχουν και οι αγώνες της ΕΟΟΑ που αν εξαιρέσουμε τους 5-6 πρωταγωνιστές η κίνηση είναι αρκετά μειωμένη, αναλογικά πάντα με τους χιονοδρόμους της χώρας μας. Πρώτη φορά φέτος προστέθηκε και η κατηγορία open, όπου μπορεί οποιοσδήποτε να πάρει μέρος και να σταθεί στη γραμμή της εκκίνησης έστω και για λίγο δίπλα στους πρωταθλητές. Πρωταθλητές που προπονούνται μόνοι τους και λαμβάνουν αξιόλογες θέσεις εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις.

Η μέρα όπου θα βλέπουμε δεκάδες σκιέρ να απολαμβάνουν εκείνη την πλαγιά απέναντι απ' το lift δεν είναι μακριά. Δυστυχώς και σε αυτόν τον τομέα του χειμερινού τουρισμού υπάρχει μεγάλη έλλειψη παιδείας. Παρ' όλα αυτά, όλοι μας μπορούμε να αναδείξουμε τις ομορφιές του τόπου μας, ο καθένας με το τρόπο του. Μην αφήσουμε και αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη..

*οι οποίοι εκτός από σχολές ορειβασίας - αναρρίχησης, πολύ λίγα είναι αυτά που κάνουν για το ορειβατικό σκι. Όλη αυτή η διαφήμιση που γίνεται τον τελευταίο καιρό θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των χιονοδρόμων που θα θέλουν να βγουν εκτός πίστας, να μάθουν τι είναι αυτό το άθλημα. Σειρά στη σκυτάλη έχουν οι οδηγοί βουνού που (με εξαίρεση δυο τρεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο) θα πρέπει να αρχίσουν να βάζουν στο καλεντάρι τους και το ορειβατικό σκι.. το έχω ξαναγράψει, βιαστείτε γιατί οι Γερμανοί - Bergfuhrer'ς ξανάρχονται.

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες και βίντεο (Κλαουδάτος σκι tv) απ' το χειμώνα που μας πέρασε.


Ωραία όλα αυτά, αλλό δίχως παρέα τίποτε δε πρόκειται να γίνει..
Στα κρυμμένα νότια λούκια του Παρνασσού. "Λερναία ύδρα couloir"..
H περιοχή τριγύρω της Λιάκουρας μπορεί να προσφέρει πολλά στο μέλλον.
Πολλά παρθένα λούκια και πλαγιές βρίσκονται εδώ, μόλις μια-δυο ώρες περπάτημα από το χιονοδρομικό..
Ο Γιώργος και ο Γιάννης έτοιμοι για νέες περιπέτειες...και first descents!
Στο βορειοδυτικό λούκι της Λιάκουρας.
Στο ορειβατικό σκι δεν υπάρχουν περιορισμοί, όλα παίζουν!

Πολλοί λένε πως ότι θες να κατέβεις με σκι πρέπει πρώτα να το ανέβεις..δεν έχουν κι άδικο.
Ο Κωστής και ο Χρήστος πάνω στην κόψη της Λιάκουρας.
Έτοιμοι για μία ακόμη πρώτη κατάβαση. φωτό (Γιάννης Κοτιλέας)

O Γιάννης Κοτιλέας μας δείχνει τι έμαθε στον Καναδά
Τα βουνά της Ρούμελης είναι ο Νο1 προορισμός για ορειβατικό σκι.
Αυστριακοί΄σκιερ έτοιμη να ανακαλύψουν την Καλιακούδα. 
International skiers στην Καλιακούδα...

Στο βόρειο λούκι της Καλιακούδας.
Ο πιο ηλικιωμένος της παρέας Joel εντυπωσίασε με τις ικανότητες του.
Άμα ζεις στο Chamonix και βλέπεις κάθε μέρα το Mont Blanc να δεσπόζει από πάνω σου, είναι αλλιώς. 
Σχολή ορειβατικού σκι ανεβαίνει προς την κορυφή του Βελουχίου.

O Jn Βαλές πήρε άδεια απ' το καταφύγιο του Ολύμπου Χ.Κάκκαλος
και ήρθε να πάρει μυρωδιά τι παίζει στα λούκια του Βελουχίου.
Εντυπωσιασμένοι έφυγαν οι Γάλλοι ύστερα από επίσκεψη τους στα γύρω βουνά.
Εδώ ο Yves Exbrayt, παρουσιαστής του φεστιβάλ ορειβατικών ταινιών της Γκρενόμπλ
στην είσοδο του "Imagine couloir".
O Γιώργος Κλαουδάτος στο σπίτι του... τα απότομα νότια λούκια του βουνού.
Λούκια σαν αυτά σπανίως έβλεπαν μια-δυο επαναλήψεις το χρόνο.
Τη συγκεκριμένη μέρα περίπου 10 άτομα κατέβηκαν τα λούκια "Imagine" και "Δόντι του Άρη".
Οι τελευταίες στροφές της ημέρας είναι πάντα οι καλύτερες.
Λευκά Όρη. Στο βορρά το Κρητικό πέλαγος και στο νότο το Λιβυκό. Όλοι όσοι ασχολούνται με το ορειβατικό σκι, πρέπει να κάνουν μία διάσχιση σε αυτό τον μοναδικό ορεινό όγκο της Κρήτης.
Σε δυόμιση ώρες απ' την πόλη των Χανίων ανεβήκαμε στον Ομαλό, περπατήσαμε με τα ορειβατικά σκι και βγήκαμε στο Ψηλάφι, την πιο δυτική κορφή του ορεινού όγκου. Στο βάθος αριστερά η Γαύδος.
Αυτά παθαίνεις αν ξεχνάς τα μπαστούνια στο σπίτι. Με την γκλίτσα στο χέρι ανεβαίνεις τα βουνά.
Εδώ ο Μανωλης Μεσαρχάκης σε μια γρήγορη πρωινή βόλτα στο βουνό.
Ο πιο δραστήριος στα βουνά της Κρήτης Γιώργος Σπινθάκης. Αφού είδε και απόειδε να βρει το χιονοδρομικό κέντρο όπως λέει και η ταμπέλα, άρχισε το ορειβατικό σκι και στη συνέχεια πήρε μέρος και στους αγώνες!...



...με αποκορύφωση αυτόν του Ολύμπου. Εδώ στη χάραξη του αγώνα κάτω από όχι πολύ ευχάριστες συνθήκες.

Πόλεμος μεταξύ των κρητικών Νικηφόρο Στειακάκη και Μανώλη Ρουμελιωτάκη.. Ηράκλειο VS Xανι!
Στο βάθος τα χωριά της Ελασσόνας. 
Στο δρόμο προς την Χότζα 2.589m
Αθλητές της εθνικής Αυστρίας ηταν και οι νικητές.. Εδώ στο δρόμο για το Σκολιό 2.905m.
Στον Αγ.Αντώνη 2.817m.
Tεχνικό πέρασμα στη δυτική πλευρά του Κακάβρακα. 


Χρόνια θα περάσουν μέχρι να ξαναδούν οι φαντάροι του Κ.Ε.Ο.Α.Χ. τόσα ίχνη στις απέναντι πλαγιές.
Απογευματινή βόλτα στην Τούμπα 2.801m. Στο βάθος ο θρόνος του Δία, το Στεφάνι.
Η βεράντα του καταφυγίου Χ.Κάκκαλος στο οροπέδιο των Μουσών
Μια γρήγορη βόλτα πέρασαν απ' το βουνό των Θεών τρείς Γερμανοί αθλητές και στελέχη της Dynafit.
Μέσα σε 40' πήγαν απ' το καταφύγιο στο Μύτικα 2.917m!
O  Franz, γερμανός οδηγός βουνού χαίρεται το ανοιξιάτικο χιόνι μες το λούκι του Μύτικα.
...και απ' την κορφή του Μύτικα στο καταφύγιο Σπήλιος Αγαπητός μέσα σε 15'!
Στο μονοπάτι για Πριόνια.
Snow leopard day στην Τύμφη, η πιο μεγάλη συνάντηση ορειατικού σκι που έχει γίνει ποτέ..
Ο Γιώργος Ροκάς οδηγεί το γκρουπ του στο βουνό της γειτονιάς του. 
Κατεβαίνοντας απ' την Γκαμήλα ΙΙ 2.497m.
Άλλοι πήγαν στην Δρακόλιμνη, όλοι στη Γκαμήλα Ι ή ΙΙ, άλλοι στην Αστράκα, στο Λάπατο..
O Μιχάλης και ο Γιάννης λίγο πριν βγάλουν τις φώκες και τσουλήσουν
μέχρι την παραλία, μία εποχιακή μικρή λίμνη κάτω στη λάκα.



Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2013

Crete is the Destination..


Με 50€ Αθήνα-Ηράκλειο δε θέλει και πολύ σκέψη.
On the road to The Destination.
Eκεί στο νότο δε βρέχει ποτέ!
Yoga on the beach και μπανάκι για τους τολμηρούς..
Ω ναι καλά καταλάβατε..έπαιξε και πάρτυ.
Ο Νίκος και η Ερασμία βρήκαν καινούργιο παιχνίδι στο πηγάδι.

Αναρριχητές στα αριστερά, στα δεξιά,παντού..
Ο Αρίστος πιστός στο ραντεβού του και φέτος..
Ο συνήθης ύποπτος της Δευτέρας πέρασε την τελευταία Δευτέρα του χρόνου under the safety margins..
..get ready dude for the 2013 trad adventures.

Στο "χείλος της άνωσης".
Πάνω στην κορδέλα aka slackline..
Είχε και βασιλόπιτα το μενου.
let the party begin..

φοβερός ο Θωμάς αλλα και ο κύριος με τον τζουρα στα δεξιά..
Έμπαινε Άρη...Για όλα αυτός φταίει!
Around the fire..
Kαι όταν η ώρα περνά έρχετε ο άρχοντας της πατάτας..Ο dude στα δεξιά είχε ξεφύγει..
Next day στα Χανιά..μια γρήγορη επίσκεψη απο μερικούς καλούς φίλους επιβάλλετε..
..όπως και μια γρήγορη ματιά στην υπέροχη θέα της γνωστής γιάφκας των Χανίων.
Η καλύτερη θέα που είχα ποτέ σε σπίτι..δυστυχώς κράτησε μόνο για ένα χρόνο,
ευτυχώς τα φιλαράκια της διπλανής πόρτας είναι ακόμη εκεί..

Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012

TRAD Mondays

Τον τελευταίο καιρό δε σκαρφαλώνω πολύ, αλλά γουστάρω απίστευτα να ψάχνω για καθαρές φυσικές γραμμές τριγύρω της Αττικής που θα μπορούσαν να σκαρφαλωθούν μόνο με καρύδια-φρεντς. Οι περισσότερες όπως είναι λογικό έχουν παρθεί από άλλους, υπάρχουν όμως αρκετές ακόμη σαφώς δυσκολότερες που το μόνο που έπρεπε να βρεθεί ήταν αυτός που θα τις κατακτήσει. Αυτός λοιπόν βρέθηκε και αποφασίσαμε κάθε Δευτέρα να ξεχνάμε τα σπορ πεδία και τα βύσματα και να δοκιμάζουμε τη τύχη μας σε πιο εναλλακτικές, δύσκολες και εποικοδομητικές καταστάσεις..
Σήμερα Δευτέρα το Φλαμπούρι είχε την τιμητική του και ύστερα από μερικές γρήγορες ματιές δεξιά και αριστερά ο Κωνσταντίνος αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του σε κάτι πιο δύσκολο μιας και όπως είπε "μετά το Άρμα ο πήχης έχει ανέβει σημαντικά".
Η σχοινιά που σκαρφάλωσε ήταν σίγουρα η πιο εντυπωσιακή σχοινιά που έχω δει κάποιος να κάνει ελεύθερα onsight και με φυσικές ασφάλειες. Δύσκολη, αρνητική, απαιτητική, σαθρή, με μπόλικα χόρτα, σφηνώματα, δίεδρα, σχισμές και όλα αυτά σε μόνο 25 μέτρα. Είναι η πρώτη φορά που σκαρφαλώνω αρκετά με κάποιον μικρότερο μου και είναι φοβερό να βλέπεις την εξέλιξη του από κοντά. Σίγουρα έχουμε να δούμε και να ακούσουμε πολλά από κάτι τυπάκια σαν τον συνήθη ύποπτο της Δευτέρας..

Ο κόμης τράντουλας..
..πήγε και χώθηκε κάπου εκεί μέσα.
Κι ύστερα απο περίπου.. 
..2 ώρες ολοκλήρωσε την πρώτη σχοινιά.
Οι συνήθεις ύποπτοι της Δευτέρας ξαναχτυπούν!

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

May the Gods Ski with You…the Grenoble aftermath

a ski movie about Mount Olympus
Επίλογος ή μια νέα αρχή???

Όσο όμορφη και ελεύθερη είναι μια κατάβαση με σκι στο βουνό τόσο πιο γλυκιά είναι η ικανοποίηση να βλέπεις μια ιδέα που αντιπροσωπεύει προσωρινά λίγους και δυνητικά περισσότερους ανθρώπους να γεννιέται, να υλοποιείται και να παρουσιάζεται με το δικό της ιδιαίτερο τρόπο σε ένα πλήρως ορειβατικά κατατοπισμένο κοινό. 

Κάποιοι λένε ότι τα θηλυκά μυαλά γεννάνε ιδέες αλλά στην περίπτωση μας φαίνεται ότι και τα αγόρια δεν πάνε πίσω… 

Την ιδέα για την περαιτέρω ανακάλυψη και ανάδειξη του ορειβατικού σκι στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στον Όλυμπο έριξε όπως συμβαίνει τα τελευταία μερικά χρόνια ο Γιώργος (Κλαουδάτος) πέρυσι τον Μάρτη με την πρόσκληση του Σλοβένου Davo Karnicar. Η ορειβατικές και χιονοδρομικές εμπειρίες του Davo, του Constantine Papanikolaou (CP) και αρκετών άλλων ορειβατών ή/και χιονοδρόμων που σέβονται τη φύση, το βουνό και τον εαυτό τους και βρέθηκαν στον Όλυμπο τις πρώτες ημέρες του Απρίλη καταγράφηκαν από τις κάμερες του Παύλου Τσιαντού και Χρήστου Τσούτσια. Μετά ακολούθησε η κινηματογραφική σύνθεση από το Χρήστο και ιδού το αποτέλεσμα "May the Gods Ski with You". 

Επειδή το αποτέλεσμα μας άρεσε πολύ θελήσαμε να το μοιραστούμε με περισσότερο κόσμο, τόσο για τους εαυτούς μας όσο και για λόγους εξωστρέφειας. Και να μαστε πολύ πρόσφατα στο φεστιβάλ ορειβατικών ταινιών στη Grenoble να σκαρφιζόμαστε ελληνικές τεχνοτροπίες για να πείσουμε το μεγάλο κοινό ότι το ορειβατικό σκι στην Ελλάδα έχει πολύ μέλλον. 

Τα σεντόνια από το ενοικιαζόμενο δωμάτιο στο Tignes της Γαλλίας και κάποια αναρριχητικά υλικά ήταν τα μοναδικά μας μέσα και να η επιτομή της ιδέας που ξεκίνησε οκτώ μήνες πριν…να βγούν οι Θεοί που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες του βουνού στο stage του γεμάτου από κόσμο φεστιβάλ της Grenoble.

Η τελευταία πράξη της ιδέας του Γιώργου παίχτηκε με το να μιλάμε εμείς Ελληνικά και ο πλέον Κρητικός Χριστόφορος Μουλινάκης (Christophe Moulin) να μεταφράζει ελεύθερα σε Γαλλικά, ενημερώνοντας το πολυπληθές κοινό για ειδυλλιακές καταβάσεις από τα στήθια της Αφροδίτης, για το γεγονός ότι η Πίνδος είναι σαφώς καλύτερη από το Courchevel και να τονίζει ότι αφού δεν έχουμε λεφτά, φέτος κιόλας θα ξεπληρώσουμε τη Γερμανία με πολύ χιόνι!!!

Έπεται συνέχεια..

Μ.Σ.
Γιώργος, Χρήστος, Mike, Βαλές, Αρνί και Christophe (με τη σειρά στη φωτογραφία)   

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Άλλη μία μέρα αναρρίχησης στο Άρμα.

Ο καιρός αυτή τη φορά ήταν τυπικός Αγγλικός, το ίδιο και το στυλ, η παρέα η ίδια. Bolt kit δε βρήκαμε οπότε και δε πήραμε, εξοπλισμένοι με ένα φουλ rack αναρριχητικών υλικών μπήκαμε στη διαδρομή και ύστερα από τρεις ώρες και 100 περίπου μέτρα βγήκαμε πάνω έχοντας ολοκληρώσει μια ακόμη υπέροχη διαδρομή στο Άρμα. Τρεις σχοινιές, η κάθε μια διαφορετική από την άλλη. Η πρώτη σχετικά εύκολη αλλά σοβαρή με αρκετά run out και δυσκολίες στην τοποθέτηση ασφαλειών, δείχνει το χαρακτήρα της διαδρομής και σε προετοιμάζει για τη συνέχεια. Η δεύτερη σαφώς δυσκολότερη απ' την πρώτη είναι μια διαγώνια σχισμή που αποφεύγει πολύ έξυπνα τα αρνητικά προς τα αριστερά. Θα ήταν ιεροσυλία να έβαζε κάποιος βύσματα σε μια τέτοια σχοινιά η οποία σε αντίθεση με την πρώτη ασφαλίζετε πολύ εύκολα μαγνητίζοντας τα φρεντάκια απ' το μποντριέ. Σίγουρα είναι απ' τις πιο όμορφες και εκτεθειμένες φυσικές γραμμές που έχω σκαρφαλώσει. Στο τέλος μας περίμενε μια εύκολη γεωμετρική σχισμή που με υπέροχες κινήσεις σε έβγαζε στην κορφή.
Όνομα και δυσκολίες της διαδρομής δεν έχουν αποφασιστεί ακόμη, το σίγουρο είναι πως το όνομα της θα λογοκριθεί..

..έπεται συνέχεια.

Οι συνήθεις ύποπτοι


Η διαδρομή διακρίνεται στο κέντρο της ορθοπλαγιάς.

Στην πρώτη σχοινιά

Ψάχνοντας την πρώτη ασφάλεια..

Ψάχνοντας την έκτη ασφάλεια.
Ομιχλώδης κατάσταση.

Σοοου σάικντ ντούντ!
Στην έξοδο απ' τα δύσκολα της δεύτερης σχοινιάς.

Στιλ σάικντ ντούντ!


Όχι δε τα "παίρνω" απ' τη Mad Rock απλά μου αρέσει η φωτό.

Η μικρή αλλά ωραία σχισμή της τρίτης σχοινιάς.
Ένα παλιό καρφί βρέθηκε στη βάση της, μάλλον κάποιος άλλος είχε περάσει από δω πριν από μας.
Ουοί μέιντ ιτ του δε τοπ ντουντ! 
Τhe dudes..
Dude thanks for that amazing day..